One Thousand and One Night
Een verstild en poëtisch spel tussen licht, tijd en materie. In de theaterzaal van de Brakke Grond ligt een dunne laag stof, ter plaatse verzameld. Een lichtstraal werpt een geometrisch lichtvlak op de vloer, dat voortdurend en bijna onmerkbaar verschuift. Elk uur wordt het stof opnieuw in lijn geveegd met het veranderende licht door een performer die het met een zachte veegbeweging verplaatst.
Edith Dekyndt speelt met de vergankelijkheid van materialen en handelingen. Het opstuivende stof maakt het ongrijpbare tijdelijk zichtbaar, terwijl de herhaling van de beweging een ritme aan de installatie geeft dat doet denken aan een ademhaling. Het werk verwijst naar het archetypische tapijt als symbool van nomadisch bestaan en huiselijkheid, en naar het eeuwenoude verhaal Duizend-en-een-nacht, waarin herhaling en tijdsuitrekking een essentiële rol spelen.
Met subtiele precisie verkent Dekyndt de spanning tussen vastleggen en verdwijnen, tussen aanwezigheid en afwezigheid. De performance roept vragen op over arbeid, vergankelijkheid en de cyclische aard van menselijke handelingen. One Thousand and One Nights nodigt bezoekers uit om stil te staan bij het minimale, het alledaagse en het ongrijpbare in onze waarneming van tijd en ruimte.