Acteur, mimer en theatermaker

Acteur, mimer en theatermaker

Ik als speler

Mijn training als makende speler is erg divers geweest, zo heb ik voordat ik naar de mime ging heel erg veel met tekst gewerkt. Op de Mime-opleiding ben ik voornamelijk veel gegroeid in fysiek bewustzijn, eigenheid en mijn theatrale mogelijkheden. Ik heb veel verschillende bewegingsvakken gevolgd zoals houding, Mime Corporel (mime techniek), acrobatiek, Kung Fu, Chi Kung, yoga, partnering, Laban en verschillende soorten dans. Als constante leidraad heb ik gedurende de eerste drie jaar verschillende spel, tekst, mime en theorie vakken gehad. Daarnaast verschillende projecten met makers van buitenaf, makers van de Regie-opleiding en eigen werk projecten.
In de laatste paar jaren van de Mime-opleiding heb ik actief deze “twee” werelden samengebracht, de concentratie op mijn lichaam en fysieke spel heeft mij een andere meer zelfverzekerde kijk op tekst gegeven. Mijn interesses liggen wat betreft spelen in een behoorlijk breed spectrum.
CV downloaden
Mijn scriptie
Recente projecten

Ik heb mensen horen zeggen dat…

…ik een precieze speler ben met een grote gevoeligheid voor ruimte en timing
…een speelse impulsieve beweger ben met een groot lijf
…ondeugend, absurd en nuchter kwaliteiten zijn die mij kenmerken

…in het werkproces iemand ben met verrassend aanbod, iemand die meedenkt en speelt en maakt vol overgave
…ik een speler met enerzijds weinig poespas, anderzijds erg divers qua kwaliteiten ben

Wat is mime?

Een veel voorkomend misverstand is de verwarring tussen mime en pantomime. Twee begrippen die absoluut niet hetzelfde betekenen. Waar pantomime vaak een uitbeeldend (bijna illustrerend) en clownesk karakter met zich mee draagt hoeft mime dit niet te hebben.
De Nederlandse mime zoals we die nu kennen is lang geleden ontkiemd bij Étienne Decroux wie de bewegingsleer Mime Corporel heeft ontwikkeld. Een techniek die nu nog op de Mime-opleiding word gegeven. Zijn Nederlandse studenten namen zijn techniek in 1960 mee naar Amsterdam om het daar door te ontwikkelen. Zo ontstond een mime-stroming in Nederland, die radicaal brak met het idioom van pantomime. Nederlandse mimespelers en makers gingen op vernieuwende manieren op zoek naar interdisciplinariteit. Met het lichaam en de beweging als uitgangspunt zochten ze naar kruisbestuivingen met muziek, beeldende kunst, poëzie en architectuur.
Uiteindelijk heeft Frits Vogels in 1962 de eerste versie van de Mime-opleiding opgericht. Sindsdien heeft de Nederlandse Mime belangrijke bijdragen geleverd aan vernieuwingen binnen het theaterlandschap.
Om nog iets specifieker in te gaan op de vraag “wat is mime?” wil ik graag verwijzen naar een quote van Marijn de Langen, theorie docent op de Mime-opleiding en theaterwetenschapper.
“De vraag” Wat is mime? ” Is vergelijkbaar met de vraag “Welke kleur heeft een kameleon?” Een duidelijk antwoord is niet mogelijk. Mime is soms rood, soms geel, soms traditioneel, soms vernieuwend, soms woordeloos, soms taalkundig, soms publieksvriendelijk, soms elitair, soms humoristisch, soms droevig, soms oneindig fascinerend en soms is er niets aan de hand. Geen van deze eigenschappen is inherent aan de mime. Zijn veelzijdigheid is zijn kracht. ”
Graag verwijs ik naar haar proefschrift “Mime denken”.